Auschwitz

Onze geschiedenis is er een die reeds geschreven is, en daar kan niks meer aan veranderd worden. Het is daadwerkelijk gebeurd.

Sommige delen van onze geschiedenis zijn mooi, andere delen van onze geschiedenis zijn afschuwelijk en zitten vol met verdriet. Het stuk geschiedenis wat ik hier laat zien, is afschuwelijk geweest. Het is een naar stuk en kan daarom ook veel impact hebben bij je. Ik wil je daarom vragen om bij jezelf na te gaan of je dit wilt zien. Ik wil je niet afschrikken maken maar waarschuwen.

Dit bezoek is voor mij heel bijzonder geweest, het heeft en maakt nog steeds enorm veel indruk op mij. Alles wat ik daar heb gezien is soms moeilijk te begrijpen.

Mijn bezoek

Al lange tijd had ik het idee om een bezoek te brengen aan Auschwitz. Toen ik hierover sprak met mijn oom die hier reeds was geweest zei hij het volgende tegen mij “Maar even 1 ander ding.  Je weet dat het , als je enig gevoel in je donder hebt, best wel zwaar kan zijn hè”.

En het klopt wat hij zegt, het is een zwaar bezoek. Dit besefte ik mij niet meteen maar pas later. Toen ik thuis was, merkte ik wat ik gezien had, wat voor indruk het heeft gemaakt en nog steeds op mij maakt.

Over Auschwitz

Auschwitz is het grootste concentratie kamp geweest in de 2e wereldoorlog. Het kamp was initieel bedoeld voor het gevangen houden van Poolse gevangenen en Russische krijgsgevangenen. Echter zou binnen een paar jaar het kamp worden omgebouwd tot een massa vernietigingskamp. Een kamp waar ongeveer 1.3 miljoen mensen naar zijn gedeporteerd. Daarvan zijn ongeveer 1.1 miljoen om het leven gebracht, waarbij het grootste gedeelte is vergast.

Wat ik weet over de 2e wereldoorlog, heb ik geleerd op school of van de documentaires die ik heb gezien. Het is een onderwerp wat mij intrigeert om verschillende redenen.

Een bezoek aan Auschwitz laat je terug kijken in zijn geschiedenis, je kan zien wat er is gebeurd. Hoe dit is gebeurd, en leest de redenen waarom dit is gebeurd. Al zijn deze soms erg moeilijk te begrijpen.

Fotograferen in Auschwitz

Auschwitz fotograferen was voor mij in het begin lastig, het is een enorm beladen plek. Dit wil ik ook benadrukken met mijn foto’s. Om dit zo goed mogelijk over te brengen zijn al mijn foto’s in zwart/wit gemaakt.

Een kleuren foto brengt in mijn opinie niet het juiste gevoel over. Dit doen de zwart/wit foto’s wel.

Kamp I

Binnenkomst

We komen ’s ochtends aan bij het museum, voordat we het kamp op mogen moeten we door een metaal detector. Eenmaal op het kamp merk ik bij mijzelf dat ik het toch wel erg spannend vind. Vragen zoals wat kom ik tegen en wat voor effect heeft dat op mij komen door mijn hoofd.

We lopen door de poort door met daarboven geschreven “Arbeid macht frei” het vertaalt zich naar “Arbeid bevrijdt”. Het eerste wat we daarna zien is het plein. Op dit plein stonden gevangen elke dag op appel. De bewakers konden op dit manier alle gevangen tellen en pas nadat een ieder verantwoord was konden ze verder.

Prikkeldraad

Het eerste wat mij opvalt is de enorme hoeveelheid prikkeldraad, het zijn de eerste tekenen dat je hier echt gevangen zat. Ontsnappen dat moet je niet proberen. We lopen verder het kamp op en we komen de borden met daarop de geschriften “HALT STÓJ!” tegen, deze benadrukken het nog meer. Het betekend namelijk “HALT STOP!”. Ik kan mij ook goed voorstellen dat je dat zou doen.

Lintje

Op den duur loop ik langs het prikkeldraad, het valt mij ineens op dat er een lintje aan hangt. Het lijkt een lintje te zijn die je in de staart doet. Ik krijg er een naar gevoel bij, je weet dat er kinderen in een kamp zaten. Het wordt alleen nog bewuster.

Gang

Als we doorlopen komen we een soort scheiding tegen. Het lijkt een wandelgang te zijn die meerdere stukken van Kamp I scheid van elkaar. Op verschillende punten langs dit pad staan wachttorens, in deze torens konden de wachters alles overzien.

Barakken

Alle barakken in Kamp I zijn van bakstenen gemaakt. Naar mate het kamp groeide zal Kamp I steeds meer een administratief hoofdpunt zijn en minder gevangen houden. De barakken zijn nu voorzien van exposities. Hierdoor krijg je een idee hoe de mensen hier hebben geleefd. Dit komt neer op klein, benauwd en als vee in een schuur. Daarnaast zie en lees je over verschillende wreedheden die ze uitvoerden binnen het kamp.

Uit eindelijk komen we bij een barak de Zyklon B blikken tegen. Zyklon B is het gifgas (blauwzuur) wat is gebruikt tijdens het vergassen in de gaskamers. De blikken die wij zien is maar een fractie van de daadwerkelijke gebruikte blikken.

Persoonlijke spullen

Iedere keer schrik ik weer als je langs de ramen loopt waar achter de persoonlijke spullen van de gevangen liggen, de hoeveelheid het is schrikwekkend. En dan na te gaan dat dit nog maar een fractie is van de daadwerkelijke hoeveelheid. In Kamp II waren namelijk meerdere barakken die tot de nok toe vol lagen met persoonlijke spullen.

Het getal 1,3  miljoen

Sommige barakken die we tegenkomen staan voor de verschillende landen, we komen zo ook de barak tegen die Nederland vertegenwoordigd. Op den duur loop ik langs een wand met allemaal glazen platen met daarop de namen van alle geïdentificeerde gevangen. Het is zo klein geschreven en nog hebben ze zoveel nodig. Het getal zeg je zo, maar toen ik deze platen zag werd ik mij er nog meer bewust van, en schrok ik er ook van.

HOCHSPANNUNG

We komen nu richting het eind van kamp I en weer komen we een bord tegen met daarop “VORSICHT HOCHSPANNUNG LEBENSGEFAHR”. Dit vertaald naar “voorzichtig hoogspanning levensgevaarlijk”. Alsof het prikkeldraad op zichtzelf nog niet voldoende was stond het dus onder hoogspanning.

Gaskamer

Het laatste waar we doorheen lopen in kamp I is de enige gaskamer/mortuarium die nog intact is in Auschwitz. Voordat je hier in loopt wordt gevraagd stil te zijn, als je er door heen loopt raak je wel stil. Het is een bizar iets daar door heen te lopen. Het is er donker en kill.

Kamp II - Birkenau

Een paar kilometer van het kamp I ligt kamp II  genaamd Birkenau. Het is een extra kamp om nog meer gevangen te houden. Dit omdat kamp I niet genoeg plek meer had. Het kamp is zo ontworpen dat de treinrails midden in het kamp uitkomt.

Voordat ik het kamp op loop valt mij op hoe groot het daadwerkelijk is. Je schrikt er van, ik had niet verwacht dat het zo groot was. Ik zie ook gelijk de enorme vernietiging die heeft plaats gevonden. Dit komt omdat de Duitsers zoveel mogelijk hebben geprobeerd te vernietigen voordat zij het kamp zijn uitgevlucht. Barakken verbrand met de gevangen er nog in. Het enige wat er van over is zijn de schoorstenen.

De barakken

Om te zorgen dat kamp Birkenau zo snel mogelijk gebouwd kon worden was besloten dat er meer mensen per barak moesten slapen.  De eerste barakken waren paarden stallen waar stapelbedden in gemaakt waren. De barakken werden verwarmd met een kachel die in het midden van de barak staat. Aan de onderkant zitten kleine gaten waar de warmte uit kan komen.

Voor de WC was een aparte barak ingericht. De wc is een giga plaat met daarin ronde gaten. Hier zat je dus met tientallen tegelijk. Menselijk fatsoen was er niet meer bij.

De treinwagon

We zijn weer terug gelopen naar het perron, er staat nog één trein wagon. De treinen waren zo vol dat de gevangen vaak vanaf het begin punt tot eindpunt moesten staan in de wagon.

Selectie methode

Zodra de wagon aangekomen was op het kamp moesten de gevangen uitstappen. Hierna werden ze gelijk geselecteerd. Mensen die konden werken gingen direct het kamp in. De mensen die niet konden werken (Zwangere vrouwen, oude mensen ect) die werden gelijk doorgestuurd naar de gaskamer. Daar was namelijk geen plek voor.

Het ging onder het mom van “Jullie gaan nu naar de douche ruimte”. Dit gebeurd echter niet, ze werden geleid naar de gaskamers. De gaskamers waren zelfs voorzien van douchekoppen. Zo werden de gevangen tot het eind in de illusie gehouden dat ze gingen douchen.

De foto die je hieronder ziet is de weg die leidt naar de gaskamer.

Het prikkeldraad

Als ik door het kamp heen loop valt mij net als het eerste kamp op dat er zo veel prikkeldraad is. Het geeft een benauwend gevoel. En dit terwijl ik er doorheen loop in alle vrijheid.

Gaskamers Birkenau

Birkenau had een totaal van 4 gaskamers/mortuariums. Deze waren verspreid over 2 plekken in het kamp. Ze vallen nu op omdat deze zijn opgeblazen. De ruïnes is het enige wat er van over is. Maar zelfs dan kan je zien dat deze gebouwen veel groter zijn als de gaskamer van kamp I. Dit kamp was echt bedoeld als vernietigingskamp. Je begint steeds meer te merken op wat voor schaal er gewerkt werd.

Mijn gevoel

We zijn nu ongeveer 4 uur aan het lopen, en ik heb mij constant afgevraagd hoe mensen dit elkaar kunnen aan doen. De manier waarop met de mensen is omgegaan is schrikwekkend. Het is namelijk niet menselijk meer maar onmenselijk.

Je was een nummer en niet meer als dat.

Mijn impressie

Hoewel ik wel wist van te voren wat hier gebeurd was ben ik toch geschrokken, zoals eerder gezegd het heeft enorm veel indruk op mij gemaakt. Ik begrijp nu pas, nadat ik hier geweest ben wat er daadwerkelijk is gebeurd. De verhalen worden duidelijker.

Eigenlijk zou iedereen dit gezien moeten hebben, zodat we dit niet weer laten gebeuren. Echter moet een ieder hier wel aan toe zijn en het kunnen begrijpen c.q. oud genoeg zijn en er voor open staan.

Contact Us

Geïnteresseerd in een foto shoot ? Neem dan contact op via het formulier hieronder en we bespreken de mogelijkheden !

Not readable? Change text. captcha txt
0

Start typing and press Enter to search